Tsunami ( deel 1)

Een maand geleden vandaag...

5 oktober 2016..

Ik kon niet bevroeden wat me in een maand tijd allemaal zou gaan overspoelen..

Vandaag schud ik mijn hoofd en foto's, herinneringen en honderden complimenten en berichtjes vliegen in het rond..

Hier een poging tot een samenvatting van alle ( superleuke en gave!) gebeurtenissen:

* 5 oktober Ik sta op met een gezonde spanning en dosis adrenaline.. Vandaag , de opening van de Kinderboekenweek op school,aansluitend mijn eerste voorleessessie en de eerste officiële boekpresentatie in de bibliotheek in Valkenburg.

Tenminste...... als mijn boeken op tijd bezorgd worden. Gisteren Tamar van Boekscout aan de telefoon gehad en ze beloofde me plechtig dat ze, vóór half 10 die ochtend van de 5e , zouden worden bezorgd!

Ik zoek iets passend uit, uit m'n klerenkast en ga vol goede moed en met toch wel wat zenuwen op pad naar school. Bij school aangekomen, staat er een witte bus geparkeerd voor 3 parkeerplekken.

"Wat asociaal" denk ik.." Tss je kunt toch best even in het vak parkeren?"

Ik begroet een man die het plein af komt lopen en wens hem goedemorgen. Bij binnenkomst in de hal zie ik 3 dozen op de grote trap staan!

"He jongens, het is vandaag Kinderboekenweek! Wie laat hier nou weer die dozen staan? Dat kan toch zo niet! Straks bij binnenkomst moeten de kinderen hier zitten!" Geen reactie.

Je kunt dat toch direct opbergen moppel ik nog terwijl ik m'n jas ophang en bedenk me dat ik de

aanstuurder van de kinderboekenweek ben.

Zucht, dan ruim ik het wel even uit de weg. Wat is het eigenlijk? denk ik terwijl ik een doos een zwiep geef.

Waaaaaaaaaaaaaat! Wat lees ik daar nou?? Geadresseerd aan ondergetekende?? NEEEEEEE!!

Wacht! Dat zijn m'n boeken! Echt?? Ik kijk nog eens naar het label.. Ja het staat er echt! J Donley!

Alle irritatie verdwijnt als sneeuw voor de zon.. Hahahahhaha , het is MIJN eigen "troep"

"Jongens, mijn boeken zijn er! "roep ik door de gang. Geen antwoord...

"Wow! Mijn boeken zijn er " waag ik een 2e poging. Weer geen reactie. En dan ineens, zie ik een druppel vallen op de doos en realiseer me dat ik een paar tranen laat! Is het opluchting? Trots? Ik weet het niet precies maar ik ruk de dozen open en zie,( een moment dat ik nooit zal vergeten), mijn eigen werk in een prachtig boek samengevat! Wauw!! Wat mooi en ik maak een dansje. Een collega die binnen komt, kijkt verbaasd als zij mij zo al dansend aantreft met de tranen over mijn wangen. Een contradictio in terminis.. Met een groot vraagteken op haar gezicht vraagt ze wat er loos is en dan wijs ik op mijn boekendozen.. "Oh , gefeliciteerd! Laat es kijken" en bijna wil ik het boek terugpakken uit haar handen.. "Van mij!" schreeuwt het van binnen en tegelijkertijd moet ik er om lachen. De routine van de dag neemt het over en na een spetterende opening, met de hele school die danst, is het mijn beurt.

De groepen 1 t/m 3 nemen plaats in mijn klas en luisteren ademloos naar het verhaal dat wordt vertoond op het digibord terwijl ik uit het boek voorlees. Het is een succes en om 12.15u mag ik voor het eerst signeren!

Ik heb 10 hardcovers besteld en voor ik het weet ben ik de helft al kwijt! De kinderen vinden het geweldig en voor mij voelt het heel surrealistisch. Zo vaak heb ik aan de andere kant van de tafel gestaan om mijn aangeschafte boek te laten signeren door de schrijver/ster en nu doe ik het zelf, dat signeren. Na afloop, ik ben al gauw een 3 kwartier bezig, zorg ik dat alles aan kant is in de klas en maak dan dat ik naar de bibliotheek in Valkenburg kom. De eerste officiële boekpresentatie vindt daar plaats!