Tsunami (deel 2)

Daar ging ik dan... Vol bepakt met dozen boeken en andere attributen.

Lida, onze leesconsulente van school, stond me op te wachten en was denk ik net zo zenuwachtig als ik. Een tafel werd klaargemaakt, de voorleesstoel op de juiste plek geplaatst en we gingen stoelen halen in de grote zaal. "Hoeveel zullen we er nodig hebben denk je?" vroeg Lida. "Euh, 20 of zo, hooguit" opperde ik. Groot was mijn verbazing toen we stoelen te kort bleken te hebben,. Rond even over half 3 kon ik het niet meer tellen en ik werd enthousiast begroet door ouders en kinderen van school. Toch waren er een hoop mensen en kinderen die ik nog nooit gezien had. Peter en Ati de Vries van de lokale krant waren er ook en de zenuwen namen toe. Terwijl ik onderweg naar de wc ben, komt Jannemijn uit mijn klas enthousiast op me afgestormd met een bos bloemen in haar handjes geklemd. "Voor jou juf!' roept ze. Ik ben ontroerd en weet me even geen houding.. "Voor je boek!' verklaart ze 2 seconden later. Wat lief!

Lida introduceert mij en ik introduceer Karin, mijn collega die zo lief was om op haar djembé , het verhaal van een nóg spannender tintje voorziet. Daar zit ik in de grote rose stoel en de kinderen ( en ouders) vinden het leuk! Na afloop vertel ik dat ik vandaag graag het boek aan Roos, mijn allereerste stagejuf had willen overhandigen maar dat ze te ziek is om te komen. In plaats daarvan reik ik het boek symbolisch uit aan Lida en zeg dat er taart en limonade is om deze presentatie extra feestelijk te maken! Dat laat het publiek zich geen 2 keer zeggen en dan zit ik ineens aan de tafel en staan de mensen in de rij om mijn boek te kopen. Mijn hardcovers zijn zó weg en de softcovers gaan ook hard. Ik krijg bloemen, planten en prachtige tekeningen van de kinderen. de complimenten zijn niet van de lucht en ik kleur tot aan mijn haarwortels. Van blijdschap hoor, niet van schaamte. Ik weet me ook even geen raad met alle belangstelling.. Hier heb ik alleen maar van durven dromen maar dat het werkelijkheid zou worden..

Rond half 5 neemt de drukte wat af en krijg ik van Lida een laatste stukje taart dat nog net "gered"kon worden voor de taart volledig verslonden was. Bernadette en haar andere collega's van de hoofdbieb, complimenteren me met het grote succes. Er zijn meer dan 70 mensen geweest en iedereen was stuk voor stuk super enthousiast! Rond 5en zit ik met een tollend hoofd in de auto en bel tamar van uitgeverij Boekscout. "Kun je nog 20 hardcovers voor me bij bestellen?" vraag ik. "het is zo'n succes!"en begin spontaan te snuffen. Tamar is ook blij voor me en zorgt dat de order direct de deur uitgaat en op tijd voor de 15e oktober binnen zal zijn. Thuisgekomen plof ik neer en laat de tsunami nog eens de revue passeren. Ik zet de bloemen in het water en geniet van alle lieve briefjes en kleine cadeautjes die ik gekregen heb....Iedereen die bij deze presentatie was en het tot zo'n groot succes heeft gemaakt, uit de grond van mijn hart, bedankt. Ik had niet durven dromen dat het zoooooo gigantisch zou zijn...

Pfew! de kop is er af en wat voor één! En dan moet ik nog zoveel dingen doen de komende tijd en allemaal even leuk. daarover meer in deel 3!